Kenia

Kenia is een presidentiële republiek in Oost-Afrika en behoort tot de 'Hoorn van Afrika'. Het kreeg in 1963 de onafhankelijkheid van de Britten. Mount Kenya (5199 meter) is de trots van het land. In de buurt van het Victoriameer,  ligt ook de op een na hoogste berg van Kenia, de Mount Elgon (4321 meter). Kenia heeft tal van grote en populaire wildreservaten. Ten zuiden rijst de Kilimanjaro (5895 meter) op, de hoogste berg van Afrika, die echter geheel in Tanzania ligt.

Kenia telt meer dan 30 miljoen inwoners. De spreiding van de bevolking is heel ongelijk: driekwart van de bevolking leeft op 10% van de totale landoppervlakte. Nairobi telt ongeveer 2 miljoen inwoners. Er zijn wel veertig verschillende etnische groepen. Afrikanen uit alle hoeken van dit werelddeel wonen in Kenia samen met kleine, maar vaak invloedrijke afstammelingen van immigranten uit Europa en Azië. De Kikuyu (ca. 22% van de bevolking), Luo (ca. 13%) en Maasai (ca. 1,5%) zijn de bekendste bevolkingsgroepen van het land.

In 1974 werd het Engels als officiële taal vervangen door het Kiswahili. Deze taal is een combinatie van het Bantoe (Afrikaanse oertaal) en het Arabisch. Het Engels is ook een officiële taal en wordt veelvuldig gesproken.

Ongeveer tweederde van de Keniaanse bevolking is christen en lid van een van de talrijke kerkgenootschappen. Rooms-katholieken vormen in aantal de belangrijkste groep. Ongeveer 3% van de Keniaanse bevolking is moslim.

Het onderwijs

Het Keniaanse onderwijs heeft een “8-4-4” systeem:

  • 8 jaar lager onderwijs (7-14 jaar)
  • 4 jaar middelbaar (15-18 jaar)
  • 4 jaar hoger onderwijs.

Begin 2003 werd het gratis basisonderwijs ingevoerd, waardoor er in het basisonderwijs anderhalf miljoen kinderen bijkwamen. Zelfs ouders gaan onderwijs volgen. Uitpuilende klassen en een groot tekort aan middelen zoals banken, lesmaterialen en leraren, is het gevolg. De kwaliteit van het onderwijs wordt minder. Ook hiv/aids is een groot probleem binnen het onderwijs. Ondanks dit succes zijn er nog ongeveer 1 miljoen kinderen die nog steeds niet naar school gaan...

De meeste scholen zijn staatsscholen, maar heel wat scholen zijn opgericht door ouders, sociale of religieuze groeperingen en krijgen overheidssteun via betaalde leerkrachten. Alle erkende scholen bereiden hun leerlingen voor op nationale staatsexamens.

Er bestaat leerplicht van zeven tot vijftien jaar en 90% van de kinderen tussen zes en twaalf jaar bezoekt regelmatig een lagere school. Slechts een derde van de leerlingen gaat naar het middelbaar onderwijs. Het lage opleidingsniveau van het onderwijzend personeel is nog een groot probleem, evenals de snelle bevolkingsgroei. Veel mensen die voor de klas staan, hebben vaak niet eens de vereiste papieren.

Verschillen met het Vlaamse onderwijs

  • Keniaanse scholen hebben maar weinig autonomie. De overheid bepaalt niet alleen het curriculum, maar ook de bewegingsvrijheid.
  • Mondiale vorming zoals wij dit in Vlaanderen kennen is een vreemd concept voor Kenianen. Ze hebben wel een vak, nl. 'life skills', dat wat lijkt op onze ‘mondiale vorming’. In dit vak kunnen bepaalde problematieken aan bod komen waar de leerlingen dagdagelijks mee geconfronteerd worden, zoals: aids, condoomgebruik, milieueducatie, gezonde voeding,... Het vak wordt 'life skills' genoemd omdat het gaat om het verwerven van vaardigheden die je in je dagelijks leven nodig hebt (soms zelfs om te overleven).
  • Het concept ‘educatief materiaal’ is hen vreemd. Vaak weet men niet wat dit betekent, of hoe het te verwerken in de les.
  • Het Keniaans schoolsysteem is sterk cognitief georiënteerd. Alle leerlingen moeten op het einde van hun middelbare schoolcarrière dezelfde eindexamens afleggen. Technisch onderwijs is hier dus onbestaande.
  • Activiteiten, thema’s die buiten het gewone lessenpakket vallen (zoals een scholenband) worden vaak ondergebracht in zogenaamde ‘clubs’. Een leerkracht in Kenia neemt alle clubs waarin zij participeert bij haar takenpakket zonder hiervoor uren en financiële compensatie te krijgen. De definitie van een partnerschap kan heel hard verschillen. Wij kunnen dit zien als een culturele uitwisseling, zij zien dit vaak als een financieel duwtje in de rug: een logisch gevolg na al die jaren waarbij elk contact met het rijke westen steevast gepaard ging met financiële transfers.
  • Kenia heeft geen echte leescultuur. Zelfs als je iets op papier meedeelde, controleer je best nog eens mondeling of het is toegekomen en begrepen.
  • Het is zeker zinvol om Kenianen een paar dagen voor een afspraak nog eens een herinnering te sturen. Een agenda is immers ook niet echt iets wat zij in hun rugzak meedragen en afspraken zijn lang niet zo heilig als bij ons.
  • Het idee of concept van een ‘scholenband’ is iets heel abstract en dikwijls kunnen zij aan die abstracte idee geen concrete acties, noden koppelen. Hiermee gepaard gaat dat acties van bovenhand (moeten) georganiseerd worden (door die lage autonomie) en dat zij dikwijls enkel de uitvoerende kant kennen.

De schoolvakanties

Het Keniaans schooljaar, in zowel het basis- als middelbaar onderwijs, is verdeeld in drie trimesters. Het begin van het schooljaar valt in januari. De precieze startdata worden elk trimester vastgelegd door het ministerie van Onderwijs.

  • 1ste trimester: begin januari - eind maart
  • 2de trimester: begin mei - eind juli
  • 3de trimester: begin september - eind november

De maanden april, augustus en december zijn dus vakantiemaanden.

Meer info

Allerlei informatie over Kenia om te gebruiken in de lessen (voor spreekbeurten, quiz, achtergrondinfo, aardrijkskunde, geschiedenis, godsdienst...) vind je o.a. via volgende links:

Praktische weetjes

Vooraf

  • Reisdocumenten: een internationaal paspoort heb je altijd nodig. Vraag dit op tijd aan. Let op: heb je al een internationaal paspoort, zorg dan dat dit zeker nog zes maanden geldig is op datum van terugkeer uit Kenia.
     
  • Visum: Voor Kenia heb je ook een visum nodig. Je kan dit bekomen op de Keniaanse ambassade te Brussel, maar evengoed bij aankomst op de luchthaven in Kenia (kost 25 USD in 2009 – best het juiste bedrag bij de hand hebben).
  • Verzekering: het wordt aangeraden een reisverzekering te nemen (medische bijstand en repatriëring) en waardevolle spullen (laptop, camera, ipod... ) te verzekeren tegen diefstal en andere beschadiging.
  • Medisch: Raadpleeg de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde te Antwerpen. Vaak kan ook de huisdokter de nodige spuitjes ook geven. Hij dient die wel eerst te bestellen, dus wees er tijdig bij. Ga voor je vertrek nog eens langs bij de tandarts (of andere artsen wanneer je een zwakkere gezondheid hebt of vermoedens van een aankomende kwaal). In de hoofdstad heb je wel goede medische voorzieningen, maar het is altijd fijner als je je daar geen zorgen over hoeft te maken.
     
  • Veiligheid: Voor gedetailleerde informatie over de veiligheidssituatie kan je terecht op de website van het ministerie van Buitenlandse zaken. Laat je echter niet te snel van de wijs brengen door de informatie hierop. Ze is bedoeld om al te argeloze toeristen te waarschuwen, maar ook in België lopen dieven en oplichters rond, in stations zijn zakkenrollers en carjacking komt ook voor in de grotere steden in België. Lees je op deze website toch zaken die je wat ongerust maken, neem dan contact op met VVOB Brussel, zodat deze informatie in het juiste perspectief kan geplaatst worden. Nairobi is een grootstad met heel wat veiligheidsproblemen, zodoende dient voorzichtigheid aan de dag gelegd te worden…

Ter Plaatse

  • Geld - Betalingen: In Nairobi zelf kan je in de meeste supermarkten met visa / mastercard betalen. Met visa kan je ook geld afhalen. Goedkoper is echter om met je maestrofunctie geld af te halen, maar niet alle banken hebben deze dienst. Buiten Nairobi wordt alles meestal cash geregeld. In Nairobi kan je zo goed als alles kopen. Breng wel voldoende voorraad mee van persoonlijke medicatie. Heel wat medicijnen worden onder andere namen verkocht en het is niet altijd duidelijk wat de juiste alternatieven zijn.
     
  • Elektriciteitsvoorziening: De voltage is 220-240, net zoals in België. Stopcontacten zijn van het Britse model, dus als je elektrische spullen uit België mee hebt, voorzie dan een tussenstuk (stekker met drie pinnen). Die zijn voor minder dan €2.00 in Nairobi te koop. Belangrijk is om rekening te houden met voorkomende stroomstoten. Je kan speciale stroombeveiligingskoppelingen aanschaffen (ongeveer €25.00 in Nairobi) voor toestellen zoals computer. Haal ook je spullen altijd uit het stopcontact, na gebruik. In geval van krachtonderbrekingen schommelt de spanning soms zodanig dat je materiaal stuk raakt.
     
  • Internet en telefoneren: Toegang tot internet en telefoneren vormt geen enkel probleem in de hoofdstad. Er zijn vier mobiele netwerken die ook toegang geven tot internet.
     
  • GSM: De meeste Belgische simkaarten (mobiele telefoonnummers) werken in Kenia. Maar het is veel goedkoper om een lokale simkaart aan te kopen (kost : €0.5 - €1.50, afhankelijk van het netwerk).
     
  • Kledij: Hoewel het hier meestal warm is overdag en je dus de neiging hebt in short en T-shirt rond te lopen, is dat niet altijd sociaal aanvaard. Tijdens de werkuren wordt nette kledij verwacht… ’s Avonds is het in Nairobi fris, het hele jaar door. Tussen juni en begin september hebben we de “tropische winter”, met bewolking en frisse dagen. Breng zeker ook truien en sokken mee.